1. با توجه به وضعیت فاز موجود در زیرزمینی، گاز طبیعی را می توان به حالت آزاد، حالت محلول، حالت جذب و هیدرات جامد تقسیم کرد. توسعه و بهره برداری از گاز طبیعی می تواند تنها زمانی حاصل شود که در یک مخزن گاز انباشته شود.
2. گاز طبیعی را می توان به گاز مرتبط و غیر مرتبط با گاز به شکل ذخیره سازی و تولید تقسیم می شود.
گاز وابسته: گاز میدان نفتی همزمان با نفت خام و نفت خام تولید می شود. گاز وابسته معمولا بخش فرار نفت خام است که در شکل گاز بالای لایه ی نفتی وجود دارد. این در هر شکل است که در آن نفت خام وجود دارد، اما نسبت نفت و گاز متفاوت است. حتی در همان زمینه، منابع نفت و گاز همیشه یکسان نیستند. آنها با مسیرهای مختلف و فرآیندهای مختلف در مخزن سنگ مشابه تمرکز می کنند.
گاز غیر مرتبط: هر دو میدان خالص گاز و میدان گاز مایع در شکل گیری گازها هستند. مرطوب گاز میدان چاه گاز جریان از تشکیل، با افزایش افت فشار و درجه حرارت، جداسازی گاز و مایع فاز دو فاز و گاز میدان مایع گاز طبیعی، مایع مایع متراکم، مایع گاز است. اگر گاز غیر مرتبط باشد، مستقل از غلظت مایع است و ممکن است از ماده گیاهی تولید شود. تولید گاز طبیعی جهان به طور عمده گاز و گاز طبیعی نفت است. استثمار متان كالديد توجه بيشتري شده است.
3. با توجه به وضعیت ذخایر گاز طبیعی، می توان آن را به سه نوع تقسیم کرد: گاز طبیعی ساختاری، گاز طبیعی محلول در آب و گاز طبیعی معادن زغال سنگ. گاز طبیعی ساختاری را می توان به گاز طبیعی مرطوب با تولید نفت خام و گاز طبیعی خشک بدون مایع تقسیم کرد.
4. گاز طبیعی را می توان به گاز بیولوژیکی، گاز نفت و گاز زغال سنگ تقسیم کرد. گاز معدنی، به خصوص گاز غیر هیدروکربنی، بسیار ارزشمند است.
